ouveios e outras vozes

21 abril 2008

Vizinhos

Publicada en: outros animais por signatus ás 13:56

Ocupam-se de que sempre lembre que nom vivo só: falando, cantando, emitindo estranhos sons de madrugada; deixando a sua assinatura, cousas que lhes sobravam ou sinais da sua actividade; aparecendo quando menos o espero…

Alguns estám aí seguido, todos os dias, todo o ano: merlos, pombos, pegas, corvos, gaios, minhatos… Outros, mais selectivos, deixam-se ver segundo lhes agrade a situaçom ou quadre a época do ano: saem para tomar o sol, para caminhar a modinho nas noites húmidas, para recolher pole quando as plantas se adornam de cores, para comer pequenas sementes na primavera, para se alimentar de fruitas durante o verao, para perseguir insectos que voam arredor da luz das farolas, para escachar caracois como aquel mensageiro do Hobbit

A maioria passam completamente desapercebidos, ainda que de quando em vez repares, por exemplo, nesse pontinho vermelho que hai no chao. Alguns, com razom desconfiados, deixam-se ver em ocasions contadas: o esquio que saltava polas árvores e pisava o chao justo o necessário; o peto que tantas vezes sinto bater de tronco em tronco; a curuja, a voar silenciossa, e essas avelaionas que escuito falar e nunca dou visto; o raposo, com cara de pilho, nas suas rondas nocturnas à procura de alimento; aquel corço que surprendim a comer baixo as fruiteiras e desapareceu sem fazer ruído trás ficar a olhar para mim um bocado coa mesma surpresa coa que eu o olhava… ou aquela corça a dar choutos para fugir dos caçadores.

Onte à noite visitou-me um vizinho que ainda nom se me apresentara, um desses com má sona, coma tantos. Baixou o caminho cum andar simpático, parando de quando em vez, voltando atrás, seguindo adiante… Achegou-se à casa, até uns 10 metros da porta, cheirou um pouco o lugar, olhou ao redor tranquilo e voltou atrás de novo. Parou no caminho, comeu algo do chao e subiu a costa que antes baixara. Um pouco mais tarde desapareceu na escuridade e eu marchei para cama. Boa noite, senhor teixugo, encantado de o ter conhecido.

Un comentario »

  1. Vostede vive nun lugar privilexiado! As egagrópilas son moi interesantes, eu collera unha que tiña ósos de rás, catro ou cinco toupas, non sei cantos ratos e insectos de todo tipo. Saúdos!

    Comentario por Cleo — 21 abril 2008 ás 18:57

Semente RSS para os comentarios desta anotación. URI de seguemento

Deixar un comentario

Xerado en 0.331 segundos. | © ouveios e outras vozes é outro habitante da Blogaliza correndo WordPress